verhalen van medewerkers

foto Sjaak

Verhalen vertellen aan elkaar

Sjaak Cremers, afkomstig uit Boxmeer, bijna 80 jaar en nog steeds op zoek naar uitdaging, “want dan blijf ik in beweging”. Op maandagmiddag kun je hem treffen bij Verdeliet.

Ont-moeten

Hij verzorgt de planning en de structuur van de moestuin en zet zijn ervaring met ecologisch tuinieren in. Daarnaast deelt hij zijn kennis graag met alle medewerkers. “Dat is dé manier om het niveau van tuinieren op waarde te houden als je met zoveel mensen in de tuin werkt. Zeker omdat het ecologisch tuinieren veel preventief werken en vooruit denken vraagt”.

Sjaak heeft het werken in de tuin al vroeg eigen gemaakt. Hij moest als kind  thuis helpen, samen met zijn broers en zussen. Hij is van voor de oorlog en heeft de tijd meegemaakt dat na de oorlog alles op de bon verkregen moest worden. Thuis waren zij daardoor zelfvoorzienend. Ze hadden oa rogge, maïs, fruit en groenten en wat beesten. Als kind moest Sjaak dus meewerken. Iets wat hij niet eens graag deed. Hij ging liever spelen met vriendjes. Dat mocht natuurlijk ook wel, maar eerst moest het werk gedaan zijn. Later als hij in Sneek woont, is tuinieren een gezonde tegenhanger van het vele denkwerk dat zijn baan vraagt. Sjaak heeft een leidinggevende functie in het beroepsonderwijs. “Even uit het hoofd en lijfelijk bezig zijn”. Tuinieren in Sneek levert naast ontspanning ook een nieuwe uitdaging op; zeeklei in plaats van Brabants  zand. Als Sjaak in 2015 na zijn pensionering terugkeert in Boxmeer, waar zijn broers en zussen allen op loopafstand wonen, blijft het tuinieren centraal staan in de dagelijkse routine van hemzelf, en zijn broers en zussen. Zij eten allen uit de groentetuin die zij in Sambeek hebben. Nog steeds staan zij samen in de tuin, nog steeds  deels zelfvoorzienend. Naast de groentetuin in Sambeek, wil hij graag in Boxmeer een project schooltuinieren gaan opstarten. Hij heeft hiermee in Sneek ervaring opgedaan en wil dit project ook in Boxmeer van de grond krijgen. Een mooie manier om zijn kennis te delen met een jongere generatie. Iedere leerling tuiniert op een eigen bed van 1.20-5m. deels mogen de leerlingen zelf invullen wat te verbouwen, deels wordt een vaste planning aangehouden. Er is altijd ruimte voor bloemzaden, zodat iedere leerling tegen de zomer moeder kan verrassen met een bosje bloemen uit eigen tuin. Hoewel de  voorbereidingen in volle gang zijn, de grond buiten de kloostermuren in bruikleen genomen kan worden en er een aantal scholen belangstelling heeft getoond, wordt het project op het laatste moment afgeblazen vanwege een fusie van scholen. Lonneke Willems met wie Sjaak contact heeft gehad over financiering van het schoolproject, vraagt aan Sjaak of hij geen interesse heeft om zijn kennis bij Verdeliet te komen inzetten, als zij hoort dat het schoolproject in Boxmeer geen doorgang kan vinden.

En zo is Sjaak in het najaar van 2015 terechtgekomen bij Verdeliet. Hij zag al snel dat er hier zeker ook sprake van een uitdaging is. Bij zijn kennismaking ziet hij een tuin die eruit ziet als “een maanlandschap met buxushaagjes in de diagonaal. Daar kun je natuurlijk niet op tuinieren.” Zijn eerste werkzaamheden bestaan uit het aanbrengen van structuur in de tuin; bedden aanleggen, de grond klaarmaken voor teelt, een planning maken. En nu na een paar jaar staat die structuur redelijk. Maar het blijft nog kwetsbaar. Ecologisch tuinieren vraagt nu eenmaal de juiste dingen op het juiste moment doen en daarvoor zijn veel kennis en vlieguren nodig. Sjaak is tevreden over hoe de zaken bij Verdeliet lopen. Hij geniet ervan als medewerkers voldoening halen uit hun werk in de tuin. “Het mooie aan tuinieren is de verwondering. Hoe iets groeit en bloeit. Of dat juist niet doet. Hoe ontstaan de kleuren, waarom doet de knoflook het wel bij Verdeliet, maar niet in mijn eigen groentetuin. Je stopt een poter in de grond, hoe maakt niet uit.  De knol vormt uitlopers. De uitlopers die naar boven gaan, worden de zonnecollectoren die de plant laten groeien, de uitlopers in de grond vormen nieuwe knollen.”

Sjaak kan uren praten over tuinieren. Zoveel plannen nog uit te voeren. Zo zou hij graag nog een tweede insecten hotel hebben achter in de tuin en meer bloemen en planten waar specifieke insecten op af komen. Het ecologisch tuinieren verder ontwikkelen. Experimenteren met permacultuur.  De kas meer inzetten voor de teelt, zodat we minder seizoensgebonden zijn. Met de uitbreiding van de grond zou er ook een mogelijkheid zijn om hier het schooltuinieren op te starten. ”In de regel wil ik meer dan hier kan. Ik heb heel vaak het gevoel dat ik tijd tekort kom”.

------------------------------------------------------------------------------------------------

foto Marsha

Verhalen vertellen aan elkaar

Ik ga als medewerker (vrijwilliger) bij Verdeliet onze verhalen optekenen. Ik hoop dat er andere collega medewerkers zijn die hun verhaal met mij willen delen.

Ont-moeten

“Een sociale voedseltuin met een wijk- en ontmoetingsfunctie, een natuurrijke omgeving die samen wordt onderhouden, waar iedereen mee kan doen en waar iedereen verantwoordelijk is voor zichzelf, elkaar en de tuin. En dit levert ook nog eens gezonde voeding op. Zo maken we samen op een aantal vierkante meters in het Land van Cuijk een wereldtuin!“ Dat was de droom van een aantal burgers in 2012.


Deze droom is werkelijkheid geworden en daarom nu het idee om de bijzondere ontmoetingen die dagelijks plaatsvinden in de tuin in beeld te gaan brengen. Tussen wie vinden die ontmoetingen plaats? Wie zijn al die mensen die met hun vingers in de aarde wroeten en ervoor kiezen een deel van hun vrije tijd door te brengen in de tuin? Wat is hun verhaal? En waarom vinden we het belangrijk om die verhalen te delen?

De mens heeft van nature honger naar verhalen. Het vertellen van verhalen wakkert de verbeelding aan en zorgt voor een band tussen mensen. Informatie wordt overgebracht, ervaringen worden gedeeld, je inspireert, steunt en vermaakt elkaar. Zo blijven we samen wakker en creatief. Vroeger noodzakelijk om te overleven en nu levert het een omgeving op waarbinnen ieder mens de kans heeft om te groeien. Het verhaal van ieder mens is uniek en ieder verhaal verdient het om gehoord te worden. Al deze verhalen samen maken Verdeliet. Een hele fijne ontmoetingstuin.


Ik ga als medewerker bij Verdeliet onze verhalen optekenen. Ik hoop dat er andere medewerkers zijn die hun verhaal met mij willen delen. Ik zal eerst wat meer over mezelf vertellen.   

Ik ben Marsha, 46 jaar, getrouwd en moeder van 2 jongens van 16 en 18 jaar. Ruim 2 jaar geleden heb ik niet aangeboren hersenletsel opgelopen. Na een lange revalidatie periode, mocht ik naar huis. Waar ik eerst fulltime werkzaam was, is dat sindsdien niet meer haalbaar. In de periode van de revalidatie wilde ik graag vrijwilligerswerk doen om de leegte op het gebied van dagstructuur te vullen en om het gevoel te kunnen bevestigen dat ik er nog steeds toe doe. Op dat moment nog in het ongewisse over mijn mogelijkheden op het gebied van werk in de toekomst. Zo werd ik via het vrijwilligerspunt van Sociom gewezen op Verdeliet.

Sinds ruim een jaar werk ik op maandagmiddag in de tuin. Vanaf de allereerste keer dat ik de poort doorliep voelde het goed voor mij. De warmte en vriendelijkheid, de rust, de vijver, de vogels, de interesse in elkaar, het ritme van de natuur in de tuin. Ik voel me thuis bij Verdeliet. Het samen werken, soms in stilte, soms vol gesprekken, soms gezang. Het mag er allemaal zijn. En ik mag zijn met alle beperkingen die ik heb. Dat is voor mij heel waardevol en heeft het afscheid nemen van betaald werk kunnen verzachten. Ik kan echt genieten van de bijzondere gesprekken die er tijdens het tuinieren zijn.  Echt contact van mens tot mens, zo krachtig en waardevol. Het tovert met regelmaat een glimlach op mijn gezicht.

Ik hoop dat ik jou als collega medewerker ga ontmoeten en je verhaal mag optekenen. Zo kunnen we de persoonlijke waarde die Verdeliet heeft voor een ieder gaan delen, in de overtuiging dat dit ons allen zal verrijken!

------------------------------------------------------------------------------------------------

Gonny Gerrits

Na een korte periode van “de kat uit de boom kijken” heb ik bij Verdeliet mijn draai helemaal gevonden. We zijn met een fijne groep mensen. Er wordt met enthousiasme en inzet gewerkt, ieder met zijn/haar eigen mogelijkheden. Er is waardering voor elkaar en er wordt veel gelachen. Ik merk dat ik mijn oude kracht steeds meer heb terug gevonden en dat is heerlijk. Zeker heb ik fysieke beperkingen maar ik heb ontdekt dat ik nog veel meer kan dan ik gedacht had.

Nico Piek

Ik woon op een (flinke) steenworp afstand van de tuin Verdeliet en vanaf het begin lid van deze prachtvereniging. In het eerste jaar heb ik gezien hoe een verwaarloosd stukje Cuijk is veranderd in een groen groeibriljantje. Prachtig!

Geert Steenbergen

Mijn hoofdactiviteit is het imkeren. Er zijn nu drie bijenkasten waar de werkgroep bijen voor zorgt. We hebben een cursus imkeren gevolgd van de Nederlandse Vereniging in Nijmegen én kunnen rekenen op hulp van de ervaren imker, Albert Koot. Ik lever graag mijn bijdrage aan Verdeliet, ondanks een drukke baan, door me, naast het imkeren, in te zetten voor de zaterdag, samen met Vivian, als Verdeliet open is.

Marjan van den Akker

In mei 2014 stopte ik met werken en kort daarop begon ik als vrijwillige medewerker bij Verdeliet. Mijn eerste klusje was het planten van pompoenen en vol overgave stortte ik me op deze taak. Wat ik echter niet wist is dat er ook mensen met psychische en sociale kwetsbaarheid meedoen. Een van hen heeft me die morgen met de pompoenen geholpen. Na 44 jaar in het bedrijfsleven gewerkt te hebben kwam ik in een hele andere wereld terecht, een wereld van ecologische producten, duurzaamheid, sociaal welzijn, alles low budget en mensen met andere achtergronden. Heel apart en wennen voor mij. Vanaf dat moment fiets ik elke donderdag fluitend naar de tuin en kom er met een voldaan gevoel vandaan. Heerlijk buiten zijn, werken aan een eerlijk product, mooie mensen om je heen, iets doen voor de maatschappij. Hoe mooi kan het zijn!

Ali Shahen

Van mijn taalcoach heb ik gehoord over Verdeliet. Ik ben nu een aantal maanden bezig met schilderen en af en toe in de tuin werken. Ik vind het samen werken en andere mensen ontmoeten leuk. Mijn  vrouw komt soms katoe brengen voor de mensen.

Katoe is het Syrische woord voor cake. We wonen vlakbij de tuin. Ik leer bij Verdeliet de Nederlandse taal en wil graag aan het werk als schilder of vrachtwagenchauffeur.